Na een pauze van om en nabij 10 jaar, ben ik 2 jaar geleden weer met de kunst begonnen.

Ik kan het blijkbaar toch niet laten! In mijn huidige werk ga ik uit van de 2 dimensionale “werkelijkheid” (een uitgangspunt is er alleen om direct te verlaten). Plat gezegd plaatjes, deze kunnen variëren van reclame folders,reproducties uit de kunstgeschiedenis en kiekjes genomen in eigen achtertuin of tijdens een ommetje met de hond.

Dit biedt mij ongekende vrijheid. Ik kan elke afbeelding of onderwerp gebruiken (wat een luxe).

Bang om te kopiëren ben ik niet. Uiteindelijk wordt het toch wel mijn schilderij of ding,met de nadruk op ding, voorwerp of object. Zoals een Delfts blauwe tegel eerst een tegel is en daarna pas een voorstelling.

 Van plaatje naar de verwezenlijking van een nieuw soort vanzelfsprekende Werkelijkheid, waarbij de bronnen soms duidelijk zijn, maar daarmee ook de Verschillen.

Hierbij gaat het natuurlijk in “essentie“ en alle bescheidenheid over mijn kijk (view) op de kunst, de samenleving, de wereld, het universum etc.

Conceptueel, qua idee en verhaal komen er spelenderwijs steeds meer lagen in mijn

werk. Maar dit voert hier te ver. Laten we het gemakshalve even een soort kruisbestuivende spiraal redenatie en vooral relativatie noemen,waarbij niets waarachtig vast staat en alles bevraagbaar is , en dit alles op mijn leeftijd…………….

Je zou toch iets anders verwachten.

Maar ik heb er, zoals U ziet, veel plezier in ………………………. Ik hoop U ook.

Probeer het zelf beter!